العلامة المجلسي (مترجم :كمره اى)
16
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى)
6 - و از همان كه جبرئيل بر پيغمبر فرود شد و او را اندوهگين ديد و از آن رسيد ، فرمود : حسنين عليهما السّلام را چشم زدند ، فرمود : اى محمّد چشم درست است آنها را با اين تعويذ آسوده كن و آن را ذكر كرده 7 - در دعائم : از امام ششم عليه السّلام كه رسول خدا هميشه حسن را بر شانه راستش مىنشانيد و حسين را بر چپ و ميفرمود : پناه دهم شما را بكلمات تامه خدا از شرّ هر شيطان و گزنده و از شرّ چشم شور ، وانگه ميفرمود : ابراهيم عليه السّلام دو پسرش اسماعيل و اسحاق را چنين تعويذ ميداد . 8 - و از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم است كه از ورد خواندن با جز قرآن و نامهاى معروف خدا غدقن كرد ، فرمود : اين وردها است كه سليمان بن داود عليه السّلام با آنها پرى و جانور را ميگرفت و بند ميكرد . 9 - و از او است كه فرمود : ورد خواندن نيست مگر براى سه چيز : زهر نيشداران ، چشم زدن و خونى كه بند نيايد . 10 - و از او عليه السّلام كه فرمود : نه عدوى است ، نه بدفالى و نه هام ، چشم زدن درست است ، و خوش فالى هم درست است ، و چون يكى از شماها آدمى يا حيوانى يا چيزى ديد و خوشش آمد بايد بگويد : آمنت باللَّه و صلى اللَّه على محمد و آله كه چشمش آن را زيان نزند . 11 - و از او است صلى اللَّه عليه و آله و سلم كه نهى كرد از تمائم و تيول و تمائم دعا يا مهره يا جز آنست كه در آويزند و تيول دعاى مهر و محبت ميان زن و شوهر است چون كهانت و مانند آن و از جادو نهى كرد . توضيح : در نهايه است كه آن حضرت فال خوب ميزد و فال بد نميزد و فال خوب را دوست ميداشت چون براى مردم اميد بخش بود و چون مردم از هر سبب ضعيف يا قوى بسودى از خدا اميدوار شوند خوبست و نوميدى بد است ، و بدبينى و توقع بلاء بد است و خوش فالى اينست كه كسى بيمار است و از ديگرى لفظ سالم مىشنود و اميد سلامت بدلش مىآيد يا چيزى گم كرده واجد شنود